Przemoc i złe traktowanie zwierząt.

Gdy jesteśmy świadkami złego traktowania zwierząt jesteśmy zobligowani do interweniowania, a w przypadku jeśli boimy się tego dokonać osobiście, to bezwzględnie powinniśmy zgłosić ten fakt odpowiednim służbom. Istnienie kilka metod, dzięki za pomocą których możemy tego dokonać:

1. Krajowa Mapa Zagrożeń Bezpieczeństwa – za pomocą strony www, gdzie dodajemy zagrożenie, a odpowiednie służby mają termin 2 dni na reakcję

2. Zielona Strefa oraz CITES – są to skrzynki mailowe dedykowane sprawom znęcania się nad zwierzętami

3. Moja Komenda – jest to swego rodzaju spis po adresach i danych najbliższych jednostek policji

4. Numer alarmowy 112

5. Kontakt ze strażą miejską, urzędem miasta/gminy

6. Kontakt ze schroniskiem/ fundacją dla zwierząt

Znęcanie się nad zwierzętami może przybierać różne formy. Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt Dz.U. 1997 nr 111 poz. 724 w art. 4 definiuje wiele pojęć z tym związanych. Warto przyjrzeć się, w jaki sposób mogą przejawiać się negatywne i karygodne zachowania.

– „okrutnych metodach w chowie lub hodowli zwierząt – rozumie się przez to działania lub zaniechania człowieka prowadzące w sposób oczywisty do zmian patologicznych w organizmie zwierzęcia (somatycznych lub psychicznych), zwłaszcza w postaci skutków znoszenia dotkliwego bólu, przymuszania do określonego zachowania się (uległości) głodem, pragnieniem, działaniem prądu elektrycznego (z wyjątkiem używania pastuchów elektrycznych, treserów oraz urządzeń elektrycznych służących do przepędu zwierząt) bądź innymi zabiegami tego rodzaju, w szczególności karmienie i pojenie zwierząt przemocą”;

– „rażącym zaniedbaniu – rozumie się przez to drastyczne odstępstwo od określonych w ustawie norm postępowania ze zwierzęciem, a w szczególności w zakresie utrzymywania zwierzęcia w stanie zagłodzenia, brudu, nieleczonej choroby, w niewłaściwym pomieszczeniu i nadmiernej ciasnocie”;

– „okrutnych metodach w chowie lub hodowli zwierząt – rozumie się przez to działania lub zaniechania człowieka prowadzące w sposób oczywisty do zmian patologicznych w organizmie zwierzęcia (somatycznych lub psychicznych), zwłaszcza w postaci skutków znoszenia dotkliwego bólu, przymuszania do określonego zachowania się (uległości) głodem, pragnieniem, działaniem prądu elektrycznego (z wyjątkiem używania pastuchów elektrycznych, treserów oraz urządzeń elektrycznych służących do przepędu zwierząt) bądź innymi zabiegami tego rodzaju, w szczególności karmienie i pojenie zwierząt przemocą”;

– „uwięzi – rozumie się przez to wszelkie urządzenia mechaniczne krępujące swobodę ruchów zwierzęcia, w zakresie możliwości przemieszczania się ponad ustalony zakres, jak też niektóre urządzenia do kierowania ruchami zwierzęcia w sposób zamierzony przez człowieka”;

– „okrutnym traktowaniu – rozumie się przez to wymienione w ustawie przypadki znęcania się nad zwierzętami oraz inne postępowanie właściciela bądź innej osoby, prowadzące do skutków porównywalnych ze skutkami znęcania się”;

– Art. 6 Ustawy o ochronie zwierząt wprost wskazuje, które zachowania należy uznać za znęcanie się nad zwierzętami.

„Przez znęcanie się nad zwierzętami należy rozumieć zadawanie albo świadome dopuszczanie do zadawania bólu lub cierpień, a w szczególności:

umyślne zranienie lub okaleczenie zwierzęcia, niestanowiące dozwolonego prawem zabiegu lub procedury w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 15 stycznia 2015 r. o ochronie zwierząt wykorzystywanych do celów naukowych lub edukacyjnych, w tym znakowanie zwierząt stałocieplnych przez wypalanie lub wymrażanie, a także wszelkie zabiegi mające na celu zmianę wyglądu zwierzęcia i wykonywane w celu innym niż ratowanie jego zdrowia lub życia, a w szczególności przycinanie psom uszu i ogonów (kopiowanie)”.

Wymienione zachowania i postępowania są tylko przykładami. Uwypuklają sytuacje, w których winniśmy być pewni, że należy reagować. Zwierzęta nie mogą pomóc sobie same, a z pewnością nie zasługują na cierpienie. Nie bądźmy obojętni !

Related posts

Leave a Comment